Urodzony 1.10.1901, syn Wawrzyńca i Katarzyny z domu Toporowskiej. W czasie wojny Polski z Rosją bolszewicką zgłosił się na ochotnika do wojska i służył jako szeregowy w 236 Pułku Piechoty. W listopadzie 1920 roku zakończył służbę wojskową i rozpoczął naukę w gimnazjum dla byłych wojskowych. W 1921 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, jednak z powodu trudnych warunków materialnych przerwał naukę i rozpoczął pracę w Banku Ziemiańskim i Zachodnim w Warszawie. W 1925 roku uzyskał państwowe stypendium i ponownie podjął studia, tym razem na Wydziale Prawno Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1930 roku ukończył studia, uzyskując tytuł magistra nauk ekonomiczno-politycznych. Dwa lata wcześniej zawarł związek małżeński z Józefą Jodko, nauczycielką Szkoły Powszechnej w Grzegorzewie. Od 1929 roku pracował jako urzędnik w Wydziale Powiatowym Sejmiku Kolskiego, a od 1930 był sekretarzem tego wydziału. W latach 1935 -1939 był burmistrzem Koła. Działał też w różnych organizacjach, był m.in. prezesem oddziału powiatowego Ligi Morskiej i Kolonialnejoraz prezesem Komitetu Redakcyjnego tygodnika Gazeta Kolska. W 1937 roku został prezesem kolskiej Ochotniczej Straży Pożarnej. Pełnił także funkcję kierownika sekretariatu powiatowych struktur BBWR.

Po wybuchu II wojny światowej pozostał w Kole i dalej kierował magistratem, organizując życie w mieście po ewakuacji władz powiatowych. Koło opuścił dopiero wraz z ostatnimi oddziałami Wojska Polskiego, po wysadzeniu mostów na Warcie. Podczas ucieczki na wschód trafił aż do Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie dostał się pod okupację radziecką. Dzięki znajomości języka rosyjskiego udało mu się przedostać pieszo do Generalnego Gubernatorstwa, po czym osiadł w Warszawie i rozpoczął pracę w Urzędzie Gubernatorstwa. W 1940 roku ściągnął do Warszawy swoją rodzinę. W czasie okupacji zaangażował się w działalność konspiracyjną. W związku z tym został aresztowany i osadzony na Pawiaku. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Po ekshumacji w 1947 roku jego zwłoki spoczęły na cmentarzu w Łazach.

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Straty.pl