Urodzony w 23.10.1896 w Krakowie, syn Michała i Zofii, kapitan Wojska Polskiego, działacz Związku Walki Zbrojnej.  Walczył w szeregach 1 pułku piechoty Legionów Polskich. W latach 1923-1933 pełnił służbę w 59 pułku piechotyw Inowrocławiu. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 102. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w batalionie KOP „Bereźne”na stanowisku dowódcy plutonu łączności. We wrześniu 1941 został zatrzymany pod fałszywym nazwiskiem Borkowski i osadzony w alei Szucha, a następnie na Pawiaku.  W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. W protokole ekshumacji w PCK istnieje sprostowanie podane przez rodzinę informujące, że prawdziwe nazwisko to Bobraj, natomiast nazwisko Borkowski używane było w czasie okupacji. Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1931), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1928,1938).

Źródło:
Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Archiwum Akt Nowych, akta Centralnego Archiwum KC PZPR; Archiwum PCK