Urodzony 30.05.1887 w Kozienicach, syn Pawła i Marii z domu Kaczorowskiej, ppłk Wojska Polskiego. Służył w 13 Pułku Strzelców Polskichi w jego szeregach 11 maja walczył w bitwie pod Kaniowem. W 1923 pełnił służbę w 31 Pułku Strzelców Kaniowskichw Łodzi na stanowisku komendanta kadry batalionu zapasowego, później został przesunięty na stanowisko dowódcy II batalionu. 1 grudnia 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju 1925 został przeniesiony do 55 Pułku Piechoty w Lesznie na stanowisko dowódcy I batalionu. W następnym miesiącu został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w Rawiczu. W maju 1927 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. W listopadzie 1927 r. został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Starogard na stanowisko komendanta. W listopadzie 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII. Z dniem 30 kwietnia 1933 został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6710 (1922), Krzyżem Walecznych, Medalem Zwycięstwa „Médaille Interalliée” (1924). W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; straty.pl; Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych; Rocznik Oficerski 1923, Rocznik Oficerski 1924; Rocznik Oficerski 1928; Rocznik Oficerski 1932; Rocznik Oficerski Rezerw 1934