Urodzony 18.04.1894 we wsi Zgórznica, syn Tomasza i Katarzyny. Po ukończeniu 4 klas szkoły elementarnej pracował u szewca w zamian za wyżywienie. W 1919 wyjechał do Warszawy, gdzie jako czeladnik pracował w fabryce obuwia H. Obrembski i Synowie. W 1920 wstąpił do KPP, pełnił funkcję technika w KD Powązki, a jednocześnie był sekretarzem komórki w fabryce. Od 1930 wybrany na przedstawiciela Centralnego Związku Robotników Przemysłu Skórzanego i Pokrewnych Zawodów w Warszawie. Wielokrotnie aresztowany za udział w manifestacjach i strajkach. W czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 zorganizował grupę robotników do budowy umocnień obronnych na Woli. W czasie okupacji powrócił do pracy w fabryce H. Obrembski. Należał do organizatorów PPR w środowisku szewców, udzielał pomocy ruchowi oporu w getcie warszawskim. Członek Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR. Aresztowany w 27.04.1942 r. Przebywał na Pawiaku w celi nr 212 na VI oddziale wraz z Tadeuszem Zajączkowskim. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego, tom 3, Warszawa 1992, s. 44.