Urodzony 25.04.1893 w Błoniach, syn Karola i Kamili, z domu Kraszewskiej, walczył w III Powstaniu Śląskim. Przed wojną był współwłaścicielem i naczelnym dyrektorem Warszawskiej Spółki Myśliwskiej. Uprawiał sportowe strzelanie do rzutków. Był wielokrotnym reprezentantem Polski na wielu zawodach międzynarodowych w tej dyscyplinie sportu. Członek organizacji „Grunwald”. Aresztowany 30.05.1941 r. wraz z synem Wacławem, który brał udział w ćwiczeniach wojskowych, prawdopodobnie ZWZ. Członek więziennej Straży Ogniowej Pawiaka, był też funkcyjnym w więziennej kantynie, przez którą m. in. przechodziły dary dla więźniów i grypsy. Pracował też w kancelarii depozytowej. Na Pawiaku był pisarzem na oddziale V. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Jego syn Wacław w dniu 24 lipca 1941 r. został wysłany do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie 15 marca 1942 r. zginął zamęczony.

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; W. Bartoszewski, Warszawski pierścień śmierci, s. 108., Z. Śliwicki, Meldunek z Pawiaka, Warszawa 1974, s. 211;