Urodzony 28.02.1903 w Hordjówce, pow. zwiahelski na Wołyniu, syn Tytusa i Paoliny. Uczęszczał do szkół w Płonnym, w 1925 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Ukończył Szkołę Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy w 1930 r. z pierwszą lokatą, stopień podporucznika uzyskał 15.08.1930 r., przeszedł do służby czynnej w 32. Pułku Piechoty w Modlinie, w 1934 r. zdał maturę w Warszawie. W 1935 rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Tam też uczył w Korpusie Kadetów nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w latach 1935-1937 w randze porucznika. Przeniesiony do 19 Pułku Piechoty, 19.03.1938 mianowany kapitanem. Dyplom magistra filozofii uzyskał w 1939 r., w sierpniu został wcielony do I baonu fortecznego Mikołów koło Katowic. W Armii Kraków odbył kampanię wrześniową, dwukrotnie ranny. W czasie okupacji był dowódcą kadry organizującego się pułku Tajnej Armii Polskiej (TAP) w Pruszkowie, następnie był oficerem „Wachlarza”, należał do ZWZ i organizował partyzantkę w obszarach przygranicznych. Aresztowany we wrześniu/październiku 1941 w mieszkaniu przy ul. Chmielnej 122. Przeszedł bardzo ciężkie przesłuchania w Al. Szucha. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Ekshumowany w lipcu 1946 i pochowany w Pruszkowie. Według relacji jego żony odmówił ucieczki z Pawiaka w obawie przed konsekwencjami, które czekałyby jego współwięźniów. W czasie pobytu na Pawiaku Józef Wolski narysował karykatury więźniów i sceny rodzajowe

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Archiwum Akt Nowych, akta CA KCPZPR