Urodzony 11.09. 1881 w Kole, syn Macieja i Małgorzaty, Z zawodu szewc, w 1902 wstąpił do SDKPiL, organizator wielu strajków robotniczych w Łodzi. Uczestnik rewolucji 1905. Organizował komórki związkowe i Kasy Chorych. W latach 1911-1912 członek Zarządu SDKPiL dzielnicy Powązki, następnie Komitetu Warszawskiego SDKPiL. W latach 1915-1917 przebywał na zesłaniu w guberni jenisejskiej. Po rewolucji lutowej działał w Mohylewie i Mińsku, gdzie współtworzył Zjednoczenie Socjalistyczne Polskie (ZSP). Członek Zarządu ZSP, współpracownik jego pisma “Prawda”. Współpracował z Socjaldemokratyczną Partią Robotniczą Rosji (SDPRR). Referent Wydziału Wygnańczego w Komisariacie do Spraw Polskich przy Komisariacie do Spraw Narodowościowych Okręgu i Frontu Zachodniego w Mińsku. Od końca 1918 działacz Warszawskiej Rady Delegatów Robotniczych (WRDR). Wkrótce wstąpił do KPRP/KPP. Więziony za działalność komunistyczną. Od 1921 członek Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Skórzanego w Polsce. We wrześniu 1921 kandydował w wyborach z listy komunistycznej do Rady Kasy Chorych m.st. Warszawy. Po 1923 odsunął się od czynnej działalności w partii komunistycznej, poświęcając się działalności w związkach zawodowych. W czasie okupacji brał aktywny udział w organizowaniu PPR na terenie Warszawy. W kwietniu 1942 został aresztowany wraz z synem przez gestapo i osadzony na Pawiaku. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Źródło:
Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Archiwum PCK