Bieniek Kazimierz
Urodzony 30.01.1904 w Radomiu, syn Józefa i Ewy, referent Warszawskiego Urzędu Telekomunikacyjnego. W 1923 roku ukończył szkołę średnią im. Chałubińskiego w Radomiu, po czym rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom inżyniera elektryka Sekcji Prądów Słabych w 1935 r. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę na terenie Dyrekcji Okręgu Poczt i Telegrafów w Katowicach. Od 1936 r. do wybuchu wojny pracował w Wydziale Liniowym Ministerstwa Poczt i Telegrafów zajmując się siecią miejską. Aresztowany za działalność sabotażowo-dywersyjną 19.04.1942 r. wraz z grupą pracowników urzędu telekomunikacyjnego podczas pracy. Wydani przez jednego z pracowników. Osadzony na Pawiaku. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Ekshumowany po wojnie przez PCK. Szczątki pochowane przez żonę – Józefę Bieniek na Cmentarzu Bródnowskim (kwat. 26 D, rząd 4, miejsce 5).
Źródło:
Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Archiwum Akt Nowych, akta Centralnego Archiwum KC PZPR; „Stolica”, nr 46 z 15.11. 1981 r. – art. Stanisława Lewandowskiego „Cichy Front” w placówkach pocztowych Warszawy.
