Urodzony 18.12.1901 w Dziedziołowiczach, syn Tomasza i Stefanii z d. Połubińskiej, ppor. rezerwy, dowódca bat. 7 Pułku Piechoty Legionowej „Madagaskar” Związku Walki Zbrojnej, pseud. Połubiński. Aresztowany 1.02.1942 wraz z grupą oficerów w czasie narady u niego w domu we Włochach. Dom przy ul. Fabrycznej 4 był miejscem odprawy oficerskiej 2 batalionu ZWZ 7 pp „Madagaskar ”. W mieszkaniu por. Józefa Dzimiszkiewicza zgromadziło się 12 osób. Oficerowie uczestniczący w odprawie zgodnie z rozkazem przyszli na spotkanie bez broni. Dla zachowania konspiracji nie wystawiono również uzbrojonej obstawy. Budynek, o którym mowa, usytuowany był w sąsiedztwie domów, gdzie stacjonowali żołnierze Wehrmachtu. Wskutek denuncjacji dom otoczyło gestapo. Niemcy wpadli do mieszkania i zastrzelili pięciu nieuzbrojonych oficerów. Próba wydarcia rewolweru z rąk niemieckiego żołnierza podjęta przez dr. med. por. Stefana Kwietniaka rozwścieczyła Niemców. Od serii strzałów zginęli: dr. med. por. Stefan Kwietniak, por. Marian Zawilski, por. Józef Piotrowicz i ppor. Protazy Wołłejko. Ciała pomordowanych żołnierzy spoczęły w zbiorowej mogile na cmentarzu we Włochach. Pozostałych uczestników spotkania Niemcy przewieźli do komendantury przy ul. Sieradzkiej. W czasie konwoju doszło do brawurowej, skutecznej ucieczki pchor. Wacława Krzaka (ps. Szpak). Dzimiszkiewicz bestialsko przesłuchiwany, przebywał w szpitalu więziennym. Wraz z nim aresztowani zostali: kpt. Kazimierz Lang, dowódca pułku, prowadzący odprawę (pod nazwiskiem Stanisław Bielecki); ppor. Stefan Janiszewski, mjr Edwin Szulc, Stanisław (Jerzy ?) Chmielewski, Władysław Faszowicz. Wszyscy oprócz Janiszewskiego, który został wysłany do Oświęcimia, zostali w nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelani w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki. Nikogo nie wydali. Uzgodnili zeznania dzięki polskiemu strażnikowi, który umieścił ich w jednej celi. W chwili aresztowania zostali zastrzeleni: kpt. Zenon Jabłoński, ppr. Stanisław Jabłoński, lekarz, ps. „Żabka”; ppor. Marian Zawilski, inż. Leśnik, dowódca kompanii; ppor. Józef Piotrowicz, mgr ekonomii, adiutant dowódcy batalionu oraz ppor. rez. (brak nazwiska), ps. „Chwedko”?, dowódca plutonu jako Wołejko lub Sulejko. Dwunasty uczestnik odprawy sierż. Pchor.. inż. Wacław Krzak, ps. „Szpak”, posiadający przy sobie listę żołnierzy plutonu, zaryzykował ucieczkę, która się powiodła.

Źródło:

Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak;