Jędrzejczyk Antoni
Uridzony 15.07.1905 w Sosnowcu, syn Jana i Józefy, piekarz. Ukończył 4 klasy szkoły podstawowej. Z powodu trudnych warunków materialnych po śmierci rodziców zatrudnił się kopalni, a następnie w piekarni w Kielcach. W 1921 przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął pracę piekarza w piekarni J. Wilda przy ul. Górnośląskiej, gdzie w 1927 otrzymał dyplom piekarza. W latach 1927-1929 odbywał służbę wojskową w 86 Pułku Piechoty w Mołodecznie. W 1925 wstąpił do KPP, działał w Związku Robotników i Pracowników Przemysłu Spożywczego, od 1936 jako członek zarządu Oddziału I Piekarzy w Warszawie. Zmobilizowany w sierpniu 1939, brał udział w obronie Warszawy we wrześniu. Podczas okupacji niemieckiej brał czynny udział w konspiracji, m.in. zorganizował grupę byłych członków KPP na Mokotowie. Wiosną 1941 uczestniczył w założeniu Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR i reprezentował Mokotów w jego kierownictwie centralnym. Aresztowany 23.10.1941 r. i osadzony na Pawiaku. W nocy z 27/28 maja 1942 r. rozstrzelany w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki.
Źródło:
Kartoteka Muzeum Więzienia Pawiak; Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego, T. 2, Warszawa 1987, s. 714
